خدایا!

پِی در پِی با دستان دراز شده به درگاهت می آیم و تقاضای بیشتر و بیشتر دارم ...

بخشیدی و بخشیدی تو به من .
گاهی بسیار اندک .
گاهی به فراوانی ...

بعضی را برداشتم ، و برخی دیگر را رها کردم ؛
برخی بر دستانم سنگینی می کرد و برخی را به بازی می گرفتم ،
تا وقتی خسته می شدم و آن ها را می شکستم ،
تا وقتی که تکه ها و انباشته های هدایای تو بسیار وسیع شد و تو را پنهان کرد ،
و این چشم داشتِ بی وقفه قلب مرا بیشتر از جا کند ...

" بِبَر ، آه بِبَر " اکنون فریاد من شده است ...

دستانم را بگیر ؛ بیرون بکش مرا از درون انبوه هدیه هایت و به سوی بی کرانی عریان حضور خالیت هدایت کن ...

رابیند رانات تاگور

 

کانديداي شعر برگزيده سال 2005

This poem was nominated poem of 2005.

Written by an African kid, amazing thought :

 

"When I born, I Black, When I grow up, I Black,

When I go in Sun, I Black, When I scared, I Black,

When I sick, I Black, And when I die, I still black...

And you White fellow,

When you born, you pink, When you grow up, you White,

When you go in Sun, you Red, When you cold, you blue,

When you scared, you yellow, When you sick, you Green,

And when you die, you Gray...

And you call me colored???.. ......."

 

اين شعر کانديداي شعر برگزيده سال 2005 شده

توسط يک بچه آفريقايي نوشته شده و استدلال شگفت انگيزي داره:

 

وقتي به دنيا ميام، سياهم، وقتي بزرگ ميشم، سياهم،

وقتي ميرم زير آفتاب، سياهم، وقتي مي ترسم، سياهم،

وقتي مريض ميشم، سياهم، وقتي مي ميرم، هنوزم سياهم...

و تو، آدم سفيد،

وقتي به دنيا مياي، صورتي اي، وقتي بزرگ ميشي، سفيدي،

وقتي ميري زير آفتاب، قرمزي، وقتي سردت ميشه، آبي اي،

وقتي مي ترسي، زردي، وقتي مريض ميشي، سبزي،

و وقتي مي ميري، خاکستري اي...

و تو به من ميگي رنگين پوست؟؟؟

خان ننه

خان ننه،هایاندا قالدین    

                                         مادر بزرگ، کجا ماندی

بله باشیوا دولانیم 

                                         الهی دور سرت بگردم

نجه من سنی ایتیردیم !

                                         چطور من تو را گم کردم وازدستت دادم

دا سنین تایین تاپیلماز     

                                        دیگر مثل تو پیدا نمی شود

سن اولن گون ، عمه گلدی  

                                         روزی که تو فوت کردی عمه آمد

منی گتدی آیری کنده      

                                         من را به ده دیگری برد

من اوشاق، نه آنلیایدیم؟ 

                                         من بچه بودم چه میفهمیدم؟

باشیمی قاتیب اوشاقلار 

                                         بچه ها سرم را گرم کرده بودند

نچه جون من اوردا قالدیم.  

                                        چند روزی را من در آنجا ماندم

قاییدیب گلنده ،باخدیم  

                                        موقع برگشت دیدم

یریوی ییغیشتیریبلار     

                                        جایت را جمع کرده اند

نه اوزون و نه یرین وار  

                                         نه خودت هستی و نه جایت هست

(هانی خان ننه م؟) سوروشدوم

                                         پرسیدم کجاست مادر بزرگم ؟

ددیلر که: خان ننه نی

                                         گفتند که مادر بزرگ را

آپاریبلار کربلایه    

                                         برده اند به کربلا

که شفاسین اوردان آلسین      

                                         که شفایش را از آنجا بگیرد

سفری اوزون سفردیر       

                                         سفرش سفری طولانی است

بیر ایکی ایل چکر گلینجه    

                                         یکی دو سالی تا بازگشتش طول میکشد

نجه آغلیرام،یانیخلی        

                                         چه با سوز وگداز گریه می کنم

نچه جون اله چیغیردیم  

                                         چند روزی اینقدر جیغ کشیدم

که سسیم،سینم توتولدی  

                                         که صدا و سینه ام گرفت

او،من اولما سام یانیندا  

                                         اگه من پیش اون نباشم

اوزی هچ یره گدنمز       

                                        هیچ جایی تنهایی نمی تونه بره

بو سفر نولوبدی ، من سیز 

                                        در این سفر چه شده که بدون من

اوزی تک قویوب گدیبدی؟   

                                        خودش تنهایی رفته

هامیدان آجیخ ادر کن       

                                        از دست همه قهر کردم

هامییا آجیخلی باخدیم   

                                         به همه با عصبانیت نگاه کردم

سونرا باشلادیم که :من ده    

                                         بعد شروع کردم به اینکه من هم میخواهم

گدیرم اونون دالینجا  

                                         به دنبال او بروم

ددیلر :سنین کی تز دیر  

                                         گفتند:برای تو زود است

امامین مزاری اوسته-      

                                         به مزار امام

اوشاغی آپارماق اولماز      

                                         بچه را نمی برند

سن اوخی ،قرآنی تز چیخ 

                                         تو قرآن را زود بخوان وتمام کن

سن اونی چیخینجا بلکه

                                         بلکه تا وقتی که تو آن را تمام کردی

گله خان ننه سفردن  

                                         مادربزرگ از سفر باز گردد

تله سیک ، راوانلاماقدا  

                                         با عجله در خواندن وحفظ قرآن

اوخویوب قرآنی چیخدیم

                                         آن را خواندم و به پایان رساندم

که یازیم سنه : گل ایندی

                                         که بنویسم به تو: حالا بیا

داها چیخمیشام قرآنی

                                        دیگر قرآن را ختم کرده ام

منه سوقت آل گلنده   

                                         موقع آمدن برای من سوغاتی بیاور

آما هر کاغذ یازاندا         

                                         اما هر کاغذی که می نوشتم

آقامین گوزی دولاردی

                                         چشمان پدرم پر اشک میشد

سنده کی گلیب چیخمادین

                                         تو هم که دیگر نیامدی

نچه ایل بو انتظارلا   

                                         چند سالی با این انتطار

گونی ،هفته نی سایاردیم

                                         روز شماری و هفته شماری می کردم

تا یاواش- یاواش گوز آچدیم  

                                         تا یواش یواش که بزرگ شدم

آنلادیم که ، سن اولوپسن !

                                         فهمیدم که تو مردی

بیله بیلمیه هنوز دا     

                                         خود دانسته و ندانسته هنوز هم

اوره گیمده بیر ایتیک وار 

                                         در دل خود گمشدهای دارم

گوزوم آختارار همیشه   

                                         چشمم همیشه دنبال چیزیه

نه یاماندی بو ایتیک لر   

                                         چقدر این گمشده ها عذاب آورند

خان ننه جانیم ، نولیدی  

                                         مادر بزرگ ای جان من چه میشد

سنی بیر ده من تاپایدیم  

                                         تو را دوباره پیدا می کردم

او آیاقلار اوسته ، بیرده   

                                         دوباره روی پاهایت

دوشه نیب بیر آغلایایدیم

                                         می افتادم و گریه می کردم

قولی حلقه سالمیش ایپ تک

                                         دستانم را مانند طنابی به دور

او آیاغی باغلیایدیم

                                         پاهایت می بستم

که داها گدنمیه ایدیدن 

                                         که دیگر نمی توانستی بروی

گجه لر یاتاندا ، سن ده  

                                        شبها موقع خواب، وقتی با تو می خوابیدم

منی قوینووا آلاردین 

                                         من را بغل می کردی

نجه باغریوا باساردین  

                                         و چطور خوب مرا در آغوش خود می فشردی

قولون اوسته گاه سالاردین 

                                          گاهی هم روی دستهایت می انداختی

آخی دنیانی آتار کن 

                                         با بی خبری از دنیا

ایکیمیز شیرین یاتاردیق  

                                         هردو چه شیرین میخوابیدیم

یوخودا (لولی ) آتار کن 

                                         در خواب وقتی جایم را خیس میکردم

سنی من بلشدیرردیم

                                         تو را هم کثیف میکردم

گجه لی ،سو قیزدیراردین 

                                         شبانه، آب را گرم می کردی

اوزیوی تمیزلیه ردین 

                                         و خودت را تمییز می کردی

گنه ده منی اوپردین 

                                          باز هم مرا می بوسیدی

هچ منه آجیخلامازدین

                                         اصلا نسبت به من عصبانی نمی شدی

ساواشان منه کیم اولسون

                                         کی می تونست منو دعوا کنه

سن منه هاوار دوراردین  

                                          توهمیشه پشتیبان من بودی

منی ،سن آنام دوینده 

                                         وقتی مادرم مرا کتک می زد

قاپیب آرادان چیخاردین  

                                         من را ازآنجا فراری می دادی

اله ایستیلیک او ایستک    

                                          چنین دوست داشتنی را چه کسی دارد

داها کیمسه ده اولورمی ؟ 

                                          و در هیچ کسی پیدا نمی شود

اوره گیم دییر که : یوق- یوق 

                                          دلم می گوید:نه-نه

او ده رین صفالی ایستک 

                                          آن کسی که از ته دل با صدق و صفا مرا می خواست

منیم او عزیز لیگیم تک  

                                          تنها کسی بود که من در پیش او عزیز بودم

سنیله گدیب ،تو کندی 

                                          با تو رفت و تمام شد

خان ننه ، اوزون دییردین          

                                          مادر بزرگ ،خودت می گفتی

که :سنه بهشت ده ، آلله   

                                          که خدا در بهشت

وره جک نه ایستیورسن 

                                          هر چه نه خواهی به تو خواهد داد

بو سوزون یادیندا قالسین

                                        این حذفت یادت بمونه

منه قولینی وریب سن    

                                           به من قولش را داده ای

اله بیر گونوم اولورسا     

                                          اگر چنین روزی برسد

بیلیسن نه ایسته رم من؟   

                                           میدانی من چه می خواهم ؟

سوزیمه درست قولاخ ور:     

                                           به حرفم درست گوش بده:

خان ننه آمان ، نولیدی    

                                          مادر بزرگ ،چه میشد

بیر اوشا خلیغی تاپایدیم  

                                           یکی بچگی هام را پیدا می کردم

بیر ده من سنه چاتایدیم  

                                            یکی هم من به تو میرسیدم

سنیلن قوجاخلاشایدیم 

                                            همدیگر را در آغوش می گرفتیم

سنیلن آغلاشایدیم

                                            با تو می گریستم

ینیدن اوشاق اولور کن

                                            باز هم با بچه شدنم

قوجاغیندا بیر یاتایدیم 

                                            در بغلت باز می خوابیدم

اله بیر بهشت اولورسا  

                                            اگر چنین بهشتی وجود داشته باشد

داها من اوز آللاهمیمدان  

                                            دیگر من از خدای خودم

باشقا بیر شی ایستمزدیم 

                                            چیزی بیشتر از این نمی خوام

گفتگو با خدا

I dreamed

I had an interview with god .

خواب ديدم

در خواب با خدا گفتگويي داشتم .

 

" so you would like to interview me ? "

God asked .

خدا گفت پس مي خواهي با من گفتگو کني ؟

 

"If you have the time I said

گفتم : اگر وقت داشته باشي

 

God smiled ,

خدا لبخند زد

 

"My time is eternity ."

وقت من ابدي است

 

"What questions do you have in mind for me ?"

چه سئوالاتي در ذهن داري ، که مي خواهي از من بپرسي ؟

 

"What surprise you most about humankind?"

چه چيز بيش از همه شما را در مورد انسان متعجب مي کند ؟

 

God answered . . .

خدا جواب داد . . .

 

" That they get bored with childhood .

اين که آنها از بودن در دوران کورکي ملول مي شوند .

 

They rush to grow up and then long to be children again ."

عجله دارند که زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت(emj) دوران کودکي را مي خورند .

 

"That they lose their health to make money .

اين که سلامت شان را صرف به دست آوردن پول مي کنند

 

And then lose their money to restore their health ."

و بعد پول شان را خرج سلامتي مي کنند .

 

"That by thinking anxiously about the future ,

اين که با نگراني نسبت به آينده

 

They forget the present ,

زمان حال فراموش شان مي شود .

 

Such that they live in neither the present nor the future . "

آنچنان که ديگر نه(emj ) در آينده زندگي مي کنند و نه در حال

.

" That they live as if they will never die ,

اين چنان که زندگي مي کنند که گويي هرگز نخواهند مرد .

 

And die as if they had never lived . "

وچنان ميمرند که گويي هرگز زنده نبوده اند .

 

God's hand took mine and we were silent for a while .

خداوند دست هاي مرا در دست گرفت و مدتي هر دو ساکت مانديم .

 

And then I asked . . .

بعد پرسيدم . . .

 

As the creator of people what are some of

life's lessons you want them to learn ? "

به عنوان خالق هستي انسان ها ، مي خواهيد آنها چه درس هايي از زندگي(emj) را ياد بگيرند ؟

 

God replied eith a smile ,

خدا با لبخند جواب داد ،

 

" To learn they cannot make anyone love them .

ياد بگيرند که نمي توان ديگران را مجبور به دوست داشتن خود کرد .

 

What they can do is let themselves be loved . "

اما (emj)مي توان محبوب ديگران شد .

 

" To learn that it is not good to compare themselves to others . "

ياد بگيرند که خوب نيست خود را با ديگران مقايسه کنند .

 

" To learn that a rich person is not one who has the most ,

ياد بگيرند که ثروتمند کسي نيست که دارايي بيشتري دارد .

 

But is one who needs the lest . "

بلکه کسي است که نياز کم تري دارد .

 

" To lear thet it takes only a few seconds to open profound wounds in persons we love ,

ياد بگيرند که ظرف چند ثانيه مي توانيم زخمي عميق در دل کساني که دوست شان داريم ، ايجاد کنيم .

 

And it takes many years to heal them . "

و سال ها وقت لازم خواهد بود تا آن زخم(emj) التيام يابد .

 

" To learn to forgive by practicing forgiveness . "

با بخشيدن ، بخشش ياد بگيرند .

 

" To learn that there are persons who love them dearly .

ياد بگيرند کساني هستند که آنها را عميقا(emj) دوست دارند .

 

But simply do not know how to express or show their feelings . "

اما بلد نيستند احساس شان را ابراز کنند يا نشان دهند .

 

" To learn that two people can look at the same thing and see it differently . "

ياد بگيرند که(emj) مي شود دو نفر به يک موضوع واحد نگاه کنند و آن را متفاوت ببينند .

 

" To learn that it is not always enough that they be forgiven by others .

ياد بگيرند که هميشه کافي نيست ديگران آنها را ببخشند .

 

They must forgive them selves .

بلکه خودشان هم بايد خود را ببخشند .

 

"And to learn that I am here

و ياد بگيرند من اين جا هستم .

 

Always . "

هميشه